राजगिरा – एका दृष्टिक्षेपात

वनस्पती ओळखायची कशी?
ॲमरँथस प्रजातीत सुमारे ६० जाती आहेत, पण त्यांतील ॲ. क्रूएंटस, ॲ. हायपोकाँड्रीएकस आणि ॲ. कॉडॅटस या तीनच जातींची लागवड मोठ्या प्रमाणावर होते. भारतात राजगिरा अनेक भागांत घेतला जातो; महाराष्ट्रात तो जवळपास सर्वत्र दिसतो.
- 🔴 खोड: जाड आणि गुळगुळीत किंवा रोमयुक्त; फांद्यांवर खोल रेषा दिसतात.
- 🔵 पाने: साधी, एकाआड एक, लांब देठांची, सुमारे २·५–५ × १०–१५ सेंमी आकाराची आणि लालसर किंवा गडद तांबूस रंगाची.
- 🟢 फुले: एकलिंगी आणि असंख्य; सोनेरी पिवळ्या किंवा लालसर रंगाच्या सरळ वाढणाऱ्या कणिशांमध्ये येतात. या रंगामुळे राजगिऱ्याची शेतं दुरूनही उठून दिसतात.
- 🟠 फळ आणि बी: फळ शुष्क व करंडरूप; बी लहान, गोलाकार आणि पांढरे, काळे किंवा लालसर — यालाच आपण ‘राजगिरा’ म्हणतो.
पोषणाचं खरं गणित – लायसीनची गोष्ट
राजगिऱ्याच्या १०० ग्रॅम बियांतून सुमारे १३ ग्रॅम प्रथिने, ६५ ग्रॅम कर्बोदके आणि ७ ग्रॅम मेद मिळतात. पण खरा मुद्दा प्रमाणाचा नाही, गुणवत्तेचा आहे. बियांत जवळजवळ सर्व ॲमिनो आम्ले असतात आणि इतर तृणधान्यांच्या तुलनेत लायसीन हे ॲमिनो आम्ल लक्षणीय अधिक असते. गहू आणि मक्यात नेमकं लायसीन कमी पडतं — म्हणजे राजगिरा त्यांच्यासोबत खाल्ला की एकमेकांच्या उणिवा भरून निघतात.
मका व गव्हात जी ॲमिनो आम्ले अधिक असतात ती राजगिऱ्यात तुलनेने कमी असतात; आणि जी त्यांच्यात कमी असतात ती राजगिऱ्यात अधिक असतात. दोन अपूर्ण प्रथिनं एकत्र आली की आहाराचा दर्जा वाढतो — भाकरीबरोबर राजगिऱ्याचं थालिपीठ, किंवा गव्हाच्या आहारात राजगिऱ्याचा लाडू, ही जुनी सवय याच तत्त्वावर उभी आहे.
स्वयंपाकघरातले उपयोग
- 🔴 पीठ: राजगिऱ्याच्या पिठाची भाकरी आणि थालिपीठ — उपवासाला सर्वाधिक वापरला जाणारा प्रकार.
- 🔵 खीर: बिया पाण्यात उकळून त्यापासून खीर केली जाते.
- 🟢 लाह्या: बियांच्या लाह्या करून त्यांच्या वड्या, लाडू आणि चिक्की बनवतात.
- 🟠 पालेभाजी: कोवळी पाने भाजीसाठी वापरतात — त्यामुळेच याला ‘श्रावणी माठ’ म्हटले जाते.
- 🟣 पारंपरिक उपयोग: रक्तदोष, मूळव्याध आणि लघवीची जळजळ या विकारांवर राजगिरा उपयुक्त मानला जातो.
रामदाना – राजगिऱ्याचा उत्तर भारतीय चुलतभाऊ
ॲमरँथस प्रजातीतील वनस्पतींची फुले शोभिवंत असल्याने त्यांची बागेतही लागवड होते. उत्तर भारतात ॲ. कॉडॅटस ही जाती बियांसाठी घेतली जाते आणि तेथे त्या बियांना रामदाना म्हणतात. त्यांचा वापर राजगिऱ्यासारखाच होतो. फरक ओळखायचा तर रामदान्याची पाने गोलसर टोकांची असतात आणि कणिशे सरळ न वाढता लोंबती असतात.
हा लेख सामान्य माहितीसाठी आहे. मधुमेह, मूत्रपिंडाचे विकार किंवा अन्नाची ॲलर्जी असल्यास आहारात मोठा बदल करण्यापूर्वी डॉक्टर किंवा आहारतज्ज्ञांचा सल्ला घ्या.
Rajgira, known in Marathi also as Shravani Math, is a flowering plant of the family Amaranthaceae, scientific name Amaranthus cruentus. Native to Asia and Africa, it grows 1.5 to 2 metres tall and is cultivated both as a leafy vegetable and for its highly nutritious seeds.
100 g of seed provides roughly 13 g protein, 65 g carbohydrate and 7 g fat. The seed contains nearly all amino acids and is notably richer in lysine than common cereals, which makes it an excellent complement to wheat and maize rather than a substitute for them.
In India the flour is used for bhakri and thalipeeth, the seeds for kheer, and popped seeds for laddu and chikki. The related species Amaranthus caudatus is grown in north India, where its seeds are called Ramdana.




